دید مجنون را یکی صحرا نورد             در میان بادیه بنشسته فرد

صفحه کرده ریگ و انگشتان قلم        میکند با اب چشمش این رقم

گفت ای مجنون شیدا چیست این       مینویسی نامه بهر کیست این

گفت مشق نام لیلی میکنم             خاطر خود را تسلی میکنم

چون میسر می نگردد کام او            عشق بازی میکنم با نام او

شاید هیچ درسی را بیشتر از تاریخ دوست نداشته ام بر عکس دکتر شریعتی که در جایی گفته من از دو تا "ت" بدم میاد یکی تقی زاده و دیگری تاریخ ولی من بینهایت از تاریخ و مطالعه تاریخ لذت میبرم البته در جایی خواندم افرادی که از تاریخ لذت میبرند الزاما" انسانهای ترسویی هستند ولی من با تاریخ انس عجیبی گرفته ام ..در جلسهای که کورش ازادیهای سه گانه را اعلام میکرد من اولین تکبیر را گفتم ..... به همراه سربازان هخامنش در پرسپولیس نگهبانی داده ام و بارها طرف خطاب داریوش کبیر واقع شد ه ام ....چاشتانه برای اریوبرزن بردم و به او گفتم امروز همه ایران تویی  بزن برو .... رفیق فابریک یعقوب لیث صفار بودم و همیشه به او میگفتم دمت گرم ...اخر جوونمردی هستی.... به سلطان محمد خوارزمشاه تاکید کردم که با هیئت اعزامی چنگیز اغا برخورد مودبانه تری داشته باش . احمق گوش نکرد که نکرد و اون غائله را باعث شد که تا ۴۰۰سال گرفتاربودیم ....در دربار سلطان حسین صفوی از رفتارش استفراغ کردم و  ...به محافظان اغا محمد خاجه گفتم خربزه این گه اخلاق را نخورید....خوردند وقتی قاچ اخرش بود حالا از ترس خودشونو خیس کردند و چون از ترس .......بودند زندگی شاهو عن تو عن کردند ......صدو شصت و سه تومانو دو قروش صورتحساب تزئین ریش فتحعلیشاه را من از خزانه تسویه حساب کردم ....به ناصر الدین گفتم چشت میزنن چیکار داری ۵۰سال شاهی کردی بگو بیست و سه سال ۳۲۴ماه نگو ۵۰سال بگوشش نرفت که نرفت اخرشم جونشو گذاشت رو باداقرابیش .....مظفرالدین هم که دائم پیش حکیم بود ۲۲۳تا دفترچه بیمه پر کرده بود.به رضا خان گفتم حالا که راه اهن میکشی از غرب به شرق بکش که هم تو مسیر ابادانی و کسب و کار رونق بگیره هم کرایه خط قطارهای خارجی را بگیریم فبول نکرد ...وقتی مصر شدم گفت من که نمی کشم اونا برا خودشون میکشن ما فقط عمله اونایئم .........همچنین بهش گفتم تیمور تاش را نکش ....گفت این دیگه بدردمن نمی خوره مثل زن فاحشه است .....دیگه نمی تونه سالم باشه ...گفتم روس مثل خرس نر خشمگین میشه ها .....نسلتو میکنه ها ....گفت اگه جرمنی پیروز بشه ما نایب السلطنه جهان میشیم .....خلاصه اخرش فرسادنش جایی که دیگه نی عرب هم بهش نرسید ......خلاصه با محمدرضا بودیم تا .......

دلم تنگ است و غمگین است و روحم خسته و بیمار

و از بیمغزی این زندگانی گشته ام بیزار

من از در جا زدنها سخت دلگیرم      بسوی قهقرا رفتن

دلم غمگین از این سجاده بازیها و از معنی تهی ماندن

دلم تنگ است و با این مردم گمره نمی سازم

و یارب  یارب بی روح مردم خسته ام کرده

در ان یارب که غوغا نیست   شورش نیست    انسان افرینی نیست

چه طرفی میتوان بستن

دلم تنگ است و غمگین است و روحم خسته و بیمار

که میدانم مسلمانم  مسلمانی دل آگاهم

و میدانم مسلمان کیست        تشیع چیست

عبث گفتم     نه منهم نامسلمانم

                   و منهم مثل این مردم گرفتار خرافاتم

                             و از اصل مسلمانی بدورم       نامسلمانم

مسلمان کی بود تاریک و افسرده

مسلمان نور پاک و موج فریاد است

مسلمان افتاب است افتاب عالم افروز است

دلم تنگ است و غمگین است و روحم خسته و بیزار

که می بینم بسی نامردمان پست با نام مسلمانی

چگونه ناجوانمردانه میتازند بر اسلام

بنام مسلم و مومن

چگونه می مکند این اقویا خون ضعیفانرا

ضعیفان نیز بیحالند

که هردو نامسلمانند

مسلمان نیست ان کو حق خود را می دهد از کف

و ان خوکی که حق دیگران را می خورد او هم مسلمان نیست

عجب اینان بهشت رایگان خواهند

بهشتی بی عمل بی کمترین زحمت

خدا داند: خدا داند: که این مسلک دروغین است

دلم تنگ است و غمگین است و روحم خسته و بیزار

که می بینم کنار کاخ مومنها  مسلمانها     مسلمانهای امروزی

هزاران کودک بیچاره مینالند و برخی از زنان بخت برگشته برای زنده ماندن اه

چه گویم که جای گفتنش نیست

کنون باقی است ازقران فقط اسمی و رسمی از مسلمانی

دلم تنگ است و غمگین است و روحم خسته و بیزار

خدایا  : کردگارا :  اه

چرا ویران نمی سازی جهانی را که ما نامردمان الوده اش کردیم ؟

 

خداوند بی نهایت است و لا مکان و لا زمان

                                اما بقدر فهم تو کوچک میشود

                                                           و بقدر نیاز تو فرود می اید

 و بقدر ارزوی تو گسترده میشود     

و بقدر ایمان تو کار گشا میشود

                                           یتیمان را پدر می شود و مادر

                                           بی برادران را برادر می شود

                                           عقیمان را فرزند میشود

                                           ناامیدان را امید می شود

گمگشتگان را راه میشود

                            در تاریکی ماندگان را نور میشود

                                               رزمندگان را شمشیر می شود

                                                                            پیران را عصا می شود

محتاجان به عشق را عشق می شود

          .... خداوندهمه چیز می شود همه کس را .......

به شرط اعتقاد

                   به شرط پاکی دل

                                        به شرط طهارت روح

                                                     به شرط پرهیز از معامله با ابلیس

         بشوئید:

 قلب هایتان را از هر احساس نا روا

                و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف

                                  و زبانهاتان را از هر گفتار ناپاک

                                                و دستهاتان را از هر الودگی در بازار

 و بپرهیزید :

              از ناجوانمردیها 

                                     ناراستی ها 

                                                        نامردمی ها   

چنین کنید تا ببینید چگونه :

 بر سفره شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند

و در دکان شما کفه ترازوهایتان را میزان میکند

و در کوچه های خلوت شب با شما اواز میخواند

مگر از زندگی چه میخواهید که در خدایی خدا   یافت نمیشود؟؟؟       

 

      

هیچ چیز در این دنیا باندازه مظلومیت روانم را متاثر نمی سازد اینکه ببینم یکی ظالمانه بحقوق دیگران دست اندازی میکند و جلوداری هم ندارد چهره مظلومانه ستمکش تا اعماق قلبم را جریحه دار میکند

اما اگر مظلومیت با معصومیت کودکانه همراه گردد درونم را بهم میریزد

امروز دختر خانم ۱۲-۱۱ ساله روستایی که  از اداره ما یک ربع سکه برنده شده بود بهمراه پدرش جهت دریافت جایزه تشریف اورده بود از چهر ه اش معلوم بود دیشب را با دغدغه خاطر سپری کرده است

نمی توانم حالت ورود - برخورد - دریافت سکه - عجله برای خارج شدن از اداره -هراس از قاپیدن و بپول نزدیک کردن این ثمره شانس توسط پدر  و نقشه هایی که این طفل معصوم برای این ربع زرین در مخیله اش می پرورید را بنویسم ولی میدانم و میگویم لحظاتی ناب ناب ناب از معصومیت و مظلومیت کودکانه را لمس نمودم ............

آنچه اینروزها بعناوین مختلف از جمله ناخوشی های مبهم آزارم میدهد وادارم میکندقبول کنم که پیری زودرسی را که برای خود بواسطه وضعییت نابسامان زندگی نوجوانی و جوانی ام پیش بینی کرده بودم از راه رسیده است .

دردهای ناپایدار در تمامی ارکان تنم شروع استهلاک این جسم قراضه را نهیب میزندو من مانده ام با ۴۶سالی که نفهمیدم چگونه گذشت .

همیشه در سخنان پیرهااین نکته مکرر بگوشم خورده بود که ((ماکه نفهمیدم چگونه گذشت )) ومن با خود میگفتم چرا اینها اینگونه اند

نمی دانستم خود ...........................

 

پشت این دیوار غیر یک هیچ بزرگ هیچی نیست

شاید بعد از آلام و مصبیت ها بدترین حالت بیهودگی و عبث پنداری خود است

بخصوص اگر در پایان راه این احساس به ادم دست دهد.............

اینگونه ام .....................

سلام علی آل طه و یاسین                سلام علی آل خیر النبیین

امام بحق شاه مطلق که آمد               حریم درش قبله گاه سلاطین

گل باغ احسان شه کاخ عرفان             در درج امکان مه برج تمکین

یکباره توفیقی حاصل امد تا در رکاب عزیزترینهایم لیاقت عتبه بوسی استان ملک پاسبان امام الهمام الرئوف االسلطان ابالحسن علی ابن موسی الرضا المرتضی رابدست اورم اما از سال ۸۱که تشرف حاصل نشده بود در درون خودم دنبال علت عدم باریابی بمحضر قدسی ان ملجا الناس عند الشدائد را بارها و بارها مرور کردم انچه حاصل امد همان جواب همیشگی و تکدر ائینه درون بواسطه غبار های عصیان بود اما اینبار با خودم عهد کردم بدون تعصب زائرانه و جو گرفتگی حجم ها و نقش و نگار ها با امام خلوت کنم و حرف بزنم ......

نشستم روبروی ایوان طلاو غرق در انهمه همهمه و اشتیاق و نقش و نگار و منبت ومعرق و اسلیمی و خطائی و مورب و خاتم و عقیق و محرابی و ائینه کاری و.........به  وجه تسمیه غریب الغربا اندیشیدم ...........................................

زائری با عجز و لابه به زبان ترکی به آقا میگفت :تو غریبی اقا اینهمه صحن اقا اینهمه طلاکاری ....آقا گلدسته های طلات داره چهارتامیشه ..........ووووووووو...........اقاجمعییتا ببین اینا همه برات میمیرندووووواقاغریب نیستی

و من دراین بین غربت اقا را میفهمم نه زیاد باندازه فهم خودم

و میدیدم آقای غریب در این میان داد از غریبی میزند

سلام بر تو ای علی                                                                                                                ا

                         ای مقتدر     ای در عین اقتدار مظلوم

                                                                               وای مظلوم همه زمانها

سلام بر تو ای امیر بیان

                                     ای بیانت امیر بیان

                                                                ای همه قلمها پیش قلمت شکسته

ای همه بیانها پیش بیانت الکن

                                          جوانمردی کودکانه و لابه کنان بدنبالت میدود

                                                                                    و گذشت شرمنده توست

بدی دشمنی دشمنتر از تو ندارد

                                              و خوبی در ایینه وجود تو تجسم می شود

نگریستن به قامت رعنای عدالتت

                                                 کلاه را از سر طفل عقل میاندازد

                                                                                          

دشمنی با تو دشمنی با همه خوبی است

                                                           تو همه خوبی و دشمنت همه بدی است

ای علی فهم من از تو

                                     باندازه فهم مورچه ای است از افلاک

                                                                              و شاید مورچه از افلاک تواند فهمی داشت

ای علی زندگیت تعریف جدیدی از حیات بود

                                                         و چه نابخردانه میخواهند افتاب را با گل بپوشانند

و تا ریشه در زلال معرفت تو ست

                                                    این نهال خشکی ندارد

                                                                                    و تنومندتر استوار تر و سبز تر

و اما مظلومیت جاری است

                                     تا اعماق آینده

                                                         که در دل تاریک تاریخ

                                                                                       کاشتی انرا

و چه میراثی از تو بجا ماند

                                   که هر کس بتو تاسی کند باید

                                                                            سندی از مظلومیت ارائه نماید

 

غروبگان که چهچهه هزار عشق دلدادگان را به بارعام دوست دعوت میکند کبوتران جلد بارگاه کبریایی دسته دسته بر بام جبروت ماءمن میگزینندو در زلال معرفت لاهوتی پیرایه از پر و بال میزدایند .سپس قطار قطار و صف در صف منتظر پذیرایی بالها میافرازند... بانگ وصال هنگام باریابی به ضیافت الهی را نوید میدهد.باهودجی از نور ناب گلهای چیده شده از گلستان زمینیان  به شرف عرض ذات اقدس الوهیت ارائه میگرددو حضرتش لبخندی و رضایتی و عرشیان را مورد خطاب مجدد که 

               ******* انی اعلم ما لا تعلمون *******