حقاو بحرمت دوستی نمیدانم که این که می نویسم راه سعادت است که میروم یا راه شقاوت و حقا که نمیدانم این که می نویسم طاعت است یا معصیت کاشکی یکبارگی نادانی شدمی تا از خود خلاصی یافتمی 

سلام   

اولین مطلب وبلاگم را در روز شروع سلطنت مولا و سرور و صاحب

عصر حضرت اباصالح المهدی (عج) مینویسم

بسبب ارادتی که به عین القضاه همدانی ان عارف شیدا و ان فانی

فی الله دارم مطلع اولین صفحه  وبلاگم را از تمهیدات قرض گرفتم

چون هر چه مینوشتم حق مطلب را تا پایان عمر وبلاگم به این شیوایی

نمی توانستم اداء نمایم

امید ان دارم انچه در پی خواهد امد ارزش خواندن داشته باشد و به امید انکه صاحبان قلم و نازک اندیشان گاهگاهی کلبه فقیرانه حقیر را بقدوم مبارکشان معطر فرمایند